Avrupa'daki otobüsler hızla tamamen elektrikli hale geliyor.

Avrupa'daki otobüsler hızla tamamen elektrikli hale geliyor.

Avrupa elektrikli otobüs pazarının büyüklüğünün 2024 yılında 1,76 milyar ABD doları olması ve 2029 yılına kadar 3,48 milyar ABD dolarına ulaşması bekleniyor; bu da tahmin dönemi (2024-2029) boyunca yıllık bileşik büyüme oranının %14,56 olacağı anlamına geliyor.

Elektrikli otobüsler, birçok politika yapıcının tahmin ettiğinden daha hızlı bir şekilde Avrupa'nın toplu taşıma sistemlerini dönüştürüyor. Transport & Environment (T&E) tarafından yayınlanan yeni bir rapora göre, 2024 yılına kadar AB'de satılan tüm yeni şehir otobüslerinin neredeyse yarısı tamamen elektrikli olacak. Bu değişim, Avrupa toplu taşımasının karbondan arındırılmasında belirleyici bir anı işaret ediyor. Elektrikli otobüslere doğru eğilim açıkça ortaya çıktı. Avrupa genelindeki şehirler, maliyet tasarrufu, verimlilik artışı ve çevresel faydalar elde etmek için dizel ve hibrit modellerden elektrikli otobüslere hızla geçiş yapıyor. Bu veriler, Avrupa'nın toplu taşımanın elektrifikasyonuna olan bağlılığını gösteriyor.

I. Elektrikli Otobüslerin Piyasa Avantajları:

Politika ve Teknoloji'den Çift Sürücü

1. Maliyet ve Çevre Koruma Açısından Çifte Avantaj

Elektrikli otobüslerin işletme maliyetleri, geleneksel dizel araçlara göre önemli ölçüde daha düşüktür. Fransa'yı örnek alacak olursak, yeni enerji otobüslerinin payı sadece %33 olmasına rağmen (AB ortalamasının oldukça altında), elektrikli otobüslerin kilometre başına işletme maliyeti 0,15 € kadar düşük olabilirken, hidrojen yakıt hücreli otobüslerin maliyeti 0,95 €'ya kadar çıkabiliyor. Uluslararası Veriler: Fransa'nın Montpellier şehri, başlangıçta filosuna hidrojenli otobüsleri entegre etmeyi planlamıştı, ancak hidrojenin kilometre başına maliyetinin 0,95 € olduğunu, elektrikli otobüslerin ise sadece 0,15 € olduğunu keşfettikten sonra bu plandan vazgeçti. Bocconi Üniversitesi'nin bir araştırması, İtalya'daki hidrojenli otobüslerin kilometre başına 1,986 €'luk bir yaşam döngüsü maliyetine sahip olduğunu, bu rakamın bataryalı elektrikli modellerin kilometre başına 1,028 €'luk maliyetinin neredeyse iki katı olduğunu ortaya koydu. İtalya'nın Bolzano şehrinde, otobüs işletmecileri hidrojenli otobüslerin kilometre başına işletme maliyetini 1,27 € olarak kaydederken, elektrikli otobüsler için bu rakam 0,55 € olarak belirlendi. Bu finansal gerçekler, ulaşım otoritelerini hidrojenden uzaklaştırıyor, çünkü sürekli maliyetler, sübvansiyonlarla bile tüm otobüs filoları için sürdürülebilir değil. Ayrıca, AB, katı CO₂ emisyon düzenlemeleri ve düşük emisyon bölgesi politikaları aracılığıyla kentsel ulaşımda dizel otobüslerin aşamalı olarak kaldırılmasını hızlandırıyor. 2030 yılına kadar, Avrupa şehir içi otobüs filolarının büyük ölçüde elektrikli tahrike geçmesi ve o yıla kadar tüm yeni Avrupa otobüs satışlarında %75 oranında elektrikli otobüs hedefinin belirlenmesi hedefleniyor. Bu girişim, toplu taşıma operatörleri ve belediye yetkililerinden destek gördü. Dahası, elektrikli otobüslere yönelik artan müşteri talebi, büyük ölçüde düzenleyici ve çevresel zorunlulukların birleşmesinden kaynaklanıyor ve Avrupa'nın kentsel elektrikli otobüs pazarının genişlemesini önemli ölçüde hızlandırıyor. Avrupa'nın büyük ölçüde durgun olan otobüs pazarında, büyük şehirler ve çevre bilincine sahip ülkeler, hava ve gürültü kirliliği gibi acil sorunları ele almak ve böylece vatandaşları çevresel tehlikelerden koruma taahhütlerini yerine getirmek için elektrikli otobüsleri benimsiyor.

2. Teknolojik gelişmeler, pazar benimsenmesini hızlandırıyor.

Pil teknolojisindeki gelişmeler ve büyük ölçekli üretim, maliyetleri önemli ölçüde düşürerek elektrikli otobüslerin menzilini tüm gün çalışma gereksinimlerini karşılayacak şekilde artırdı. Örneğin, BYD'nin Londra'da hizmete soktuğu otobüsler beklentileri aşarak, operatörlerin şarjın operasyonlar üzerindeki etkisiyle ilgili endişelerini tamamen giderdi.