Normas da serie ISO 15118: «preguntas obrigatorias» para as estacións de carga que se envían á Unión Europea

Na industria das pilas de carga na China, os fabricantes adoitan centrarse en indicadores básicos como o custo, o deseño da aparencia, a seguridade estrutural (distancia de seguridade/protección contra incendios/protección por incendios), os parámetros de rendemento (precisión da corrente e da tensión), a compatibilidade (compatibilidade cos principais fabricantes de vehículos) e as funcións de protección (parada de emerxencia/parada por fallo), pero xeralmente non se presta suficiente atención á coherencia dos protocolos de comunicación entre os vehículos e as pilas. Tras unha investigación, decatouse de que as normas GB 39752 e GB 44263 para a certificación CCC na China, que fan referencia ás normas GB/T 27930 "Protocolo de comunicación dixital entre cargadores condutores externos e vehículos eléctricos" e GB/T 34658 "Proba de coherencia do protocolo de comunicación entre cargadores condutores externos e sistemas de xestión de baterías para vehículos eléctricos", non son requisitos obrigatorios.

Non obstante, cando as empresas centran a súa atención no mercado da UE, a coherencia dos protocolos de comunicación convértese nun limiar de cumprimento insuperable: as normas da serie ISO 15118 convertéronse nun «pasaporte» para que as estacións de carga se globalicen co efecto obrigatorio dos regulamentos da UE.

O regulamento europeo de estacións de carga IEC 61851-24:2014/2023 Apéndice C xa especificou que a comunicación de alta orde das estacións de carga de CC debe cumprir os requisitos da norma DIN SPEC 70121:2014 ou ISO 15118-2:2014 (pódense admitir simultaneamente calquera das dúas ou ambas).

Este requisito supuxo desafíos para algunhas empresas domésticas de pilas de carga.

Pero tanto se se trata de mercar como de desenvolver módulos SECC internamente, é só o primeiro paso. Despois de instalar o módulo SECC na estación de carga, aínda é necesario demostrar que o módulo cumpre os requisitos da norma DIN SPEC 70121:2014 ou ISO 15118-2:2014 da norma europea cando se combina coa estación completa.

Para aforrar custos, moitas empresas de pilotes optan por admitir só a norma DIN SPEC 70121, xa que isto reduce o custo da externalización da SECC e facilita as probas.

Non obstante, o simple feito de cumprir coa norma DIN 70121 xa non é suficiente para cumprir os últimos requisitos da Unión Europea.

A Unión Europea publicou o REGULAMENTO DELEGADO DA COMISIÓN (UE) 2025/656 en xuño de 2025. Este regulamento é un complemento e unha revisión do Regulamento (UE) 2023/1804 relativo á carga sen fíos, os sistemas eléctricos de estrada e o fornecemento de hidróxeno para vehículos de transporte por estrada. O REGULAMENTO (UE) 2023/1804, publicado en 2023, coñécese máis comunmente como Regulamento de Infraestruturas de Combustibles Alternativos (AFIR). É un regulamento político clave introducido pola UE para acelerar a transición cara ao transporte de emisións cero e abordar a escaseza de infraestruturas de combustibles alternativos (electricidade, hidróxeno, etc.). O seu propósito é obrigar aos estados membros a mellorar as súas redes de infraestruturas, como a carga e o repostaxe, mediante lexislación, eliminar a ansiedade dos usuarios pola autonomía e a reposición de enerxía e apoiar a popularización a grande escala dos vehículos eléctricos (VE), os vehículos de pila de combustible de hidróxeno (FCEV) e os camións eléctricos pesados.

En poucas palabras, a UE publicou unha versión revisada do Regulamento sobre infraestruturas de combustibles alternativos (AFIR), que ten plenos efectos xurídicos e é un requisito obrigatorio directamente aplicable a todos os estados membros.

Algunhas revisións importantes inclúen:

• (1) Despois do 8 de xaneiro de 2026, todas as estacións de carga de acceso público e de nova instalación ou reforma, incluídas as pilas de CA e CC, deberán cumprir, como mínimo, os requisitos da norma EN ISO 15118-2:2016.
• (2) Despois do 1 de xaneiro de 2027, todas as estacións de carga de acceso público e de nova instalación ou reforma, incluídas as pilas de CA e CC, deberán cumprir, como mínimo, os requisitos da norma EN ISO 15118-20:2022. Se a estación de carga ofrece servizos automáticos de autenticación e autorización, como a función PNC (Plug and Play), deberá cumprir tanto a norma EN ISO 15118-2:2016 como a norma EN ISO 15118-20:2022.

Despois do 1 de xaneiro de 2027, todas as estacións de carga instaladas ou restauradas en puntos de recarga privados deberán cumprir a norma EN IEC 61851-1:2019 para os puntos de carga de CA en modo 2 e a norma EN ISO 15118-20:2022 para os puntos de carga de CA en modo 3 e os puntos de carga de CC en modo 4.

En resumo, todas as pilas de CC públicas instaladas ou restauradas despois de 2026 deben cumprir os requisitos da norma EN ISO 15118-2:2016, e todas as pilas de CC e pilas de CA en modo 3 instaladas ou restauradas despois de 2027 tamén deben cumprir a norma EN ISO 15118-20:2022.

Na familia de estacións de carga, só o IC-CPD de modo 2 non está dentro do ámbito de aplicación da directiva. Na China, este tipo de estación de carga portátil denomínase carga a bordo e, en Europa, a potencia non adoita superar os 3,7 kW. A explicación que se dá no Regulamento (UE) 2025/656 é que as estacións de CA de modo 2 que usan PWM (modulación por ancho de pulso) son suficientes, cumpren coa norma ISO 15118-2 ou 20 e non aportarán ningún valor adicional ao usuario final.

Para as empresas nacionais de pilotes, esta nova regulación pode crear importantes barreiras técnicas. Só é necesario cumprir a norma DIN 70121, que pronto será obrigatoria para ser compatible coa ISO 15118; e ser compatible tanto coa ISO 15118-2 como coa ISO 15118-20. Algunhas empresas de pilotes que queren globalizarse non están familiarizadas con estas normas e necesitan comprender as diferenzas entre a DIN SPEC 70121, a ISO 15118-2 e a ISO 15118-20, así como o propósito de cumprilas. Por que hai tantas normas para a comunicación entre vagóns e pilotes en Europa?

Isto comeza coa herdanza histórica. A principios de 2010, o Grupo de Traballo Conxunto do Comité Técnico 69 da IEC (TC69) e o Comité Técnico 22 da ISO (TC22) comezaron a colaborar para desenvolver a serie de normas ISO 15118, co obxectivo de abordar a cuestión da estandarización da comunicación entre os vehículos eléctricos e as estacións de carga. Debido ás exhaustivas consideracións do grupo de traballo e ao desexo de crear unha versión principal compatible, o tempo de preparación para as normas da serie ISO 15118 foi demasiado longo, o que provocou un atraso na súa publicación oficial.

Pero o mercado non pode esperar máis. Especialmente os fabricantes de automóbiles alemáns esperan que os seus vehículos eléctricos poidan lograr a carga universal canto antes e obter vantaxes no mercado. Así que as partes interesadas da industria en Alemaña uniron forzas e, no marco da DIN, extraeron parte do contido relativamente maduro discutido na ISO 15118 para desenvolver unha norma nacional alemá que se poida implementar de inmediato. En 2012, publicouse a DIN SPEC 70121; actualizouse en 2014; A norma de especificación de probas DIN SPEC 70122:2018 publicouse en 2018.

A norma ISO 15118 chegou tarde e publicouse oficialmente na súa primeira edición en 2013; en 2014 e 2018, publicáronse sucesivamente normas específicas da capa de aplicación e normas de proba. A ISO 15118 é unha ampla serie de normas que se están a desenvolver rapidamente. Hai cinco normas relacionadas coa carga por condución na primeira xeración:

A norma DIN SPEC 70121:2014 pódese considerar como unha versión simplificada da norma ISO 15118-2/3 mencionada anteriormente. A norma DIN SPEC 70121 só admite a carga de CC, mentres que as normas ISO 15118-1 a 5 admiten tanto a carga de CA como de CC, así como o cifrado TLS, a funcionalidade plug and play (PNC) e a carga intelixente.

En 2022, a serie ISO 15118 lanzou a segunda xeración de estándares de carga, concretamente a ISO 15118-20:2022, como se mencionou anteriormente. En comparación coa ISO 15118-2, tamén admite o cifrado TLS1.3, as funcións V2G (transmisión de enerxía eléctrica á rede), WPT (carga sen fíos) e ACD (dispositivo de conexión automática) na base orixinal.

A Comisión Europea ten consideracións para a política industrial. A Directiva 2014/94/UE sobre o despregamento de infraestruturas de combustibles alternativos publicouse por primeira vez en 2014, cando aínda non era un regulamento, senón unha directiva. A directiva é diferente dos requisitos obrigatorios dos regulamentos, xa que só especifica os resultados que deben acadarse, pero non especifica requisitos cuantitativos.

A Comisión Europea recoñece a necesidade de acelerar a construción de novas infraestruturas enerxéticas, xa que, se non, non só será difícil alcanzar o obxectivo de redución de carbono para 2050, senón que tamén se quedará atrás na competencia entre as industrias da automoción e a enerxía distribuída. Para reverter a situación, a UE actualizou a directiva 2014/94/UE ao Regulamento (UE) 2023/1804 en 2023, con obxectivos cuantitativos claros.

Os requisitos da norma ISO 15118-20 demostran claramente o desexo da UE de acelerar a implementación de estacións de carga e o despacho de vehículos eléctricos na rede eléctrica, con esta última profundamente integrada na rede. Ao conectarse á rede eléctrica a través de estacións de carga, os vehículos eléctricos non só serven como vehículos, senón tamén como unidades de almacenamento de enerxía distribuída no sistema eléctrico e forman parte da rede intelixente.

Despois da publicación das regulacións, os estados membros europeos comezaron a responder activamente. Francia anunciou en novembro de 2025 que proporcionará subvencións ecolóxicas para a compra de vehículos eléctricos privados; en novembro de 2025, Alemaña publicou un plan director para a infraestrutura de carga para 2030, totalmente aliñado co Regulamento da Unión Europea (AFIR) 2023/1804.

Como organización líder mundial en probas e certificación de terceiros, T Ü VS Ü D, con 160 anos de acumulación tecnolóxica e vantaxes profesionais, pode proporcionar soporte completo de cumprimento do ciclo de vida para as empresas de pilas de carga. T Ü VS Ü D seguirá aproveitando as súas vantaxes tecnolóxicas, de recursos e de rede global para promover conxuntamente a transformación global de cero carbono do transporte e o desenvolvemento sostible da enerxía.